ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!!!

Να 'μαι και 'γω με τις λαμπάδες μου!!!!!!!

Δεν είxα σκοπό να φτιάξω φέτος λαμπάδες..... αλλά με έπιασε το πείσμα μου!!!!! Τόσα χρόνια που τις ετοίμαζα για τα βαφτιστήρια και τις φίλες μου, είχα, η αλήθεια είναι, περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Και τι να κάνουμε τώρα;;;;;; εντάξει τρέχω και δεν φτάνω..... εντάξει έχουν αλλάξει πολλά...... εισπνοή-εκπνοή που λέει και η Μισιρλούκα και............... "ντύνομαι, στολίζομαι, ψιθυρίζω ένα τραγουδάκι" και......... ξεκινάω να μην αλλάξω το έθιμο, να μην καταλάβουν αυτοί που τις περιμένουν, γιατί................... θα μιζεριάσω ακόμα πιό πολύ!!!!!!!!!!!!!! χαχαχαχα!!!!

Κουτάκια ξύλινα βρήκα μόνο δύο, (εσείς τα πήρατε και δεν τα πρόλαβα..... το ξέρω!!!!! αλλοίμονό σας!!!!)  τα υπόλοιπα θα είναι με χάρτινο κουτάκι. Δεν πειράζει, γιατί στο μικρό βαφτιστηράκι δεν θα ξανακάνω το λάθος να πάω δική μου λαμπάδα.... που μου βγήκε το λάδι!!!!!!!!! πέρυσι να της φτιάξω λαμπάδα ζωγραφιστή και με πήλινα διακοσμητικά.................. και τρομάξαμε να τη συνεφαίρουμε από την απογοήτευση, γιατί το καημένο περίμενε κάποια από αυτές που έβλεπε στην τηλεόραση!!!!!!! χαααααααααααα!!!
"Πες ευχαριστώ στη νονά σου" της έλεγε η μαμά της όλο αμηχανία....... μούτρα το μικρό..... "γιε μου αλέσει!!!".... έλεγε αυτό, μέσα στην αθωότητά του!!!! χααααα!!!! κάγκελο οι υπόλοιποι!!!!! Το βράδυ μου είπανε ότι η τελευταία κουβέντα που είπε πριν κοιμηθεί ήταν "εμένα όμως, γιε μου αλέσει" !!! χααα!!!

Τις ζωγράφισα με απλά ακρυλικά χρώματα ζωγραφικής.

Αυτά!!!!!!!!! Δεν ξέρω αν θα προλάβω να ανεβάσω άλλη ανάρτηση μέχρι το Πάσχα, γιατί "ετοιμάζω ταξίδι....... μοναχά για πάρτη μου...... :-)))), γι' αυτό σας εύχομαι Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση, με αγάπη, υγεία και αισιοδοξία για όλους....... μη μασάτε, θα την βρούμε την άκρη!!!!!!!!!!!!!!!!!

Φιλάκιαααααααααααααααααααααααα

Καλά πόδια!!

Μία καλή μου φίλη, η Μαιρούλα, είχε την καλοσύνη να μου χαρίσει ένα ζευγάρι καλαπόδια. Έβλεπα κατά καιρούς στα σπιτάκια σας, καλαπόδια ζωγραφισμένα και είπα να δοκιμάσω και 'γω.

Επειδή αυτό το αντικείμενο, έχει συναισθηματική αξία για εκείνη, σκέφτηκα να μην τα χωρίσω και να της τα επιστρέψω έτσι. Εσείς τι λέτε??

Βάζω πολύ δύναμη για να σας στείλω την αγάπη μου, να μπορέσει να σας φτάσει, όπου και να είστε!!!!
Φιλάααααααααακιααααααααα!!!!!!!!

Σήμερα πάντως ζω!!!!

Κάπου είχα διαβάσει αυτό το κείμενο (δυστυχώς δεν σημείωσα, που, η γραφή όμως μου θυμίζει την αγαπημένη μου Αλκυόνη Παπαδάκη) το λάτρεψα και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας, απολαύστε το:

Σου σφίγγω τα χέρια, σε κοιτάζω στα μάτια. Μην αφήνεις ποτέ σου το σήμερα να μαραίνεται. Μην αφήνεις τη ζωή να χάνεται σαν την άμμο μέσα από τα δάκτυλά σου. Ζήσε. Κατάλαβες; Ζήσε! Μη βάζεις το σήμερα ενέχυρο σ' αυτό που εννοούνε μερικοί μουχλιασμένο Αύριο. Το Σήμερα είναι δικό σου. Αγάπησέ το.

Δίνε το χέρι σου στον άλλο χωρίς να κρίνεις. Κάνε του λίγο χώρο μέσα σου να ξαποστάσει. Να πιεί μια γουλιά νερό. Σ' αυτό τον κόσμο,  όλοι έχουμε μερίδιο σε όλα. Μερίδιο στη χαρά, στα λάθη στην απόγνωση. Κι εσύ, θα 'ρθουν φορές που θα τα κάνεις θάλασσα στη ζωή σου. Ε! Δε θα σημάνει ποτέ γι' αυτό το τέλος του κόσμου!  Δε βγαίνει με συνταγές η ζωή.

Είναι όμορφη η ζωή. Πιστεψέ με. Αξίζει να τη ζει κανείς, έστω κι αν κάποτε γεμίζει πληγές.  Μα να θυμάσαι πάντα, πως αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα. Δε σταματάει πουθενά η ζωή. Μη σε μπερδέψουνε κάτι κακομοίρηδες, που σφίγγουν σαν το παραδοσάκουλο την ψυχής τους. Κι ο άνθρωπος σαν τα δέντρα είναι. Ανθίζει, κάνει καρπούς, μαδάει, και πάλι από την αρχή.

 

Αύριο θα 'ναι μια καινούρια μέρα. Πλύσου, χτενίσου, ψιθύρισε ένα τραγουδάκι και ξεκίνα. Δεν ξέρω τιποτ' άλλο να σου πω, Έζησα κάποια χρόνια σ'αυτή τη γη. Δεν αρνήθηκα ποτέ τα λάθη μου. Δε γουστάρω τους ανθρώπους που είναι ατσαλάκωτοι. Αξίζει να ζεις μέσα στη γυάλα, από φόβο μην πληγωθείς; Ζήσε τη ζωή σου ελεύθερα. Κι όταν τσακίζεσαι, να 'χεις το θάρρος να λες: Με γεια μου με χαρά μου. Φτου κι από την αρχή τώρα. Όχι κακομοιριές και κλαψούρες. Η ζωή είναι όμορφη,  μόνο όταν την ζεις. Όταν κυλιέσαι μαζί της. Πότε σε λασπουριές και πότε σε ροδοπέταλα. Κράτα της αναμνήσεις σου και προχώρα… Μια περιπλάνηση είναι το διάβα μας σ' αυτό το κόσμο. Μια περιπλάνηση ανάμεσα ουρανού και γης.

 Πρόσεξε μην ξεχάσεις ποτέ πως η ζωή αγαπά αυτούς που την περιμένουν στη γωνία του δρόμου μ' ένα λουλούδι στο χέρι. Μπορεί να γονατίζεις, να σέρνεσαι, να ματώνεις. Ωραία! Δε χάλασε ο κόσμος. Έτσι συμβαίνει με τους ανθρώπους. Έχεις πάντα το καιρό να σηκωθείς. Τ' αγάλματα μόνο δε λυγάνε.

–Πες μου ένα χαρούμενο τραγούδι για την ζωή, είπε ένα δέντρο στ' αστέρι του.
–Το τραγούδι που λέει η καγκελόπορτα, όταν ανοίγει και μπαίνει κάποιος που αγαπάς.

Ακρυλικά σε καμβά, σας αγαπώ και σας φιλώωωωωωωωω!!!!!!!!!!!!

 

ΓΥΡΩ - ΓΥΡΩ ΟΛΟΙ!!! ΣΤΗ ΜΕΣΗ ............

Η φίλη μας η Άσπα μου έστειλε πάσα παιχνιδάκι. Την ευχαριστώ και αρχίζω:

1) Τι σημαίνει για σένα Άνθρωπος?....

    Αυτός που κοιτάει μπροστά, προχωρεί και ελπίζει.

   (άνω + θρώσκω = πορεύομαι προς το πάνω)

2) Αντιμετωπίζεις την ζωή...... 

     Προσπαθώ με αισιοδοξία...... δεν τα καταφέρνω πάντα.

3) Τι σου δίνει μεγαλύτερη ευχαρίστηση?...

     Να βρίσκομαι με τα παιδιά μου και τους φίλους μου, στη Σητεία.

4) Σε ποια εποχή θα ήθελες να ζεις?....

     Σ' εκείνη που θα επικρατούσε η αγάπη και ο σεβασμός.

5) Τι σε νευριάζει πιο πολύ από όσα διαδραματίζονται γύρω μας?...

   Τα λαμόγια και η αδικία.

6)  Ποια τα ελαττώματά σου?...

     Έχω πολλά αλλά τα μεγαλύτερα είναι α) είμαι κυκλοθυμική και β) όταν θυμώνω δεν το δείχνω,

      συσωρεύω και ξεσπάω πολλές φορές χωρίς να πρέπει

    (δεν είμαι τρελλή, μη μου κόψετε την καλημέρα!!!!)

7)  Υπάρχει κάτι για το οποίο μετανιώνεις?....

      Γιά ότι θέλησα αλλά δεν τόλμησα να κάνω (ποτέ δεν είναι αργά!!!) και για όσες φορές έφταιγα και δίστασα να

      ζητήσω συγνώμη.

8)  Βουνό ή θάλασσα?....

      Θάλασσα.

9) Τι κάνεις όταν είσαι νευριασμένη?....

     Φωνάζω σ' αυτόν που με νευρίασε.

10) Το καλύτερο "αγχολυτικό" είναι.....

       Μπάνια στη θάλασσα, ζωγραφική, παρεούλες.

Αυτό που ακολουθεί θα μπορούσα να το χρησιμοποιήσω στις ερωτήσεις 5 και 9 αλλά το λυπάμαι!!!!!!!!

Ζωγραφική σε πέτρα (από τη Σητεία είναι η πέτρα, να μην ξεχνιόμαστε).
Αυτά!!!!!!!!!!!!!!!! περνάω το παιχνίδι σε όποιον θέλει να παίξει και σας στέλνω πολλά πολλά φιλάκια!!!!

ΣΠΟΥΔΗ

Είπα να δώσω ένα στίγμα, ότι δεν πέθανα (το προσπαθεί η γρίππη, αλλά δεν έχω σκοπό να της κάνω το χατήρι). Ένα μήνα έχω να ανεβάσω ανάρτηση γιατί, από έμπνευση... μηδέν, από διάθεση... πάτος, από ιδέες.... το τέλμα!!!! Ότι πάω να ξεκινήσω το αφήνω για αργότερα (έχω μαζέψει καμιά δεκαρία "αργότερα"!!!!!!). Δεν πειράζει έχω εσάς, να σουρτουκεύω στα σπιτάκια σας και να απολαμβάνω τις ομορφιές σας.

Αυτό είναι από τα πρώτα και αγαπημένα μου,  (κάπου άκουσα - τότε που γκρίνιαζα ότι δεν τα καταφέρνω - πως όταν απορρίπτω τα έργα μου, είναι σαν να απορρίπτω τον εαυτό μου, τι θέλανε να μου το πούνε, καβάλησα το καλάμι!!!!! ).............

και τα δείχνω δυό και τρείς φορές!!!!!!!!!!!!!!!!! Αυτά, φιλάκια πολλά, να είστε ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ.. όπου και να βρίσκεστε.

ΣΥΡΤΑΡΙ!!!!!!!!!!!!!

Αυτό το συρτάρι, ούτε ..............το γιοφύρι της Άρτας να ήτανε!!!!! Το πρωί το αποφάσιζα και το βράδυ... πάλι δεν ήμουνα σίγουρη, τι θέλω να κάνω.

Τελικά βγήκε κάτι τέτοιο. Ας δούμε πως:
Σχεδίασα τις πεταλούδες και τις μετέφερα στον πηλό.

Στεγνώσανε.... γυαλοχαρτάρισμα και βάψιμο

αααααααααα!!!!! ρε εργατιά υπερήφανη!!!!!!!!!!

Προχωράμε, επεξεργασία για παλαίωση απ' έξω και ζωγραφική μέσα.  (εδώ είναι που κόλλησα και δεν ήξερα τι να κάνω παρακάτω!!!) ...... μιά επιδρομή στον κήπο και .... κλαδιά!!!

Μπήκαν κι άλλα κλαδιά........... ήρθαν και οι πεταλούδες να καθήσουν πάνω τους!!!!

Νύχτωσε, αλλά το τελείωσα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ρενάκι, είναι όλο δικό σου!!!!!!!!!!!!!!!
Φιλιά πολλά σε όλους.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!

Η σημερινή ανάρτηση, είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ στο http://www.handmadeart2.blogspot.com/ , που με μεγάλη μου λύπη, διάβασα ότι σκοπεύει να κλείσει κάποια στιγμή.
Είναι (δεν λέω "ήταν"... άντε πιά!!!! ούφ!!!) το blog που έμπαινα και κοίταγα ... στη ζούλα! και τελικά έγινε το κίνητρο, να τολμήσω να φτιάξω και 'γω το δικό μου σπιτάκι. Η πόρτα για να μπω και να γνωρίσω όλες εσάς, την υπέροχη/ζεστή μπλογκογειτονία μας και τις δημιουργίες σας (δεν βρήκα επίθετο να βάλω πρίν το .."δημιουργίες σας", γιατί είμαι .... σκοτισμένη!!!!).
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!! λοιπόν, μέσα από την καρδιά μου, για όσα χρήσιμα έμαθα, θαύμασα, ζήλεψα και αντέγραψα, από αυτό το blog. Θέλω να πιστεύω ότι σύντομα θα γυρίσουν κοντά μας. Πολλά φιλάκια Μαράκι μας και Μισιρλούκα μας!!!!!!!!!!!!!

Αντιγραφή από έργο της Μαρίας (ή μάλλον προσπάθεια αντιγραφής....... σιγά μην έχει σχέση με το αυθεντικό!!!!)         γιαλόξυλα δεν είχα και έφτιαξα δικά μου με πηλό,  για τα υπόλοιπα .......  http://www.handmadeart2.blogspot.com/ .